Nasz wewnętrzny krytyk – sędzia, sabotażysta, superego – ma potężny wpływ na nasze życie i na nasze samopoczucie. Energia wewnętrznego krytyka to strach i niepokój

Nasza praca koncentruje się na pomaganiu w rozwoju od przetrwania do rozwoju.

Jednym z najpotężniejszych i najmocniejszych podejść jest wspieranie  naszych klientów w dochodzeniu do zrozumienia, ciekawości i współczucia z ich krytycznym wewnętrznym głosem i myślami, przy jednoczesnym wzmacnianiu „głosu” ich wewnętrznego mędrca lub mistrza.

 

 wyjaśnienie – neuronauka

Neuronaukowe wyjaśnienie pochodzenia wewnętrznego krytyka lokalizuje go w określonych częściach mózgu.

 

Naukowcy twierdzą, że mamy prymitywny „mózg ocalałego”, który obejmuje pień mózgu, starszą część naszego mózgu, której zadaniem jest dostrojenie się do fizycznego przetrwania i reakcji „walcz-uciekaj-zamroź” na niebezpieczeństwo. Obejmuje również układ limbiczny i ciało migdałowate, które regulują nasze reakcje emocjonalne i mogą wyzwalać emisję kortyzolu, hormonu stresu.

 

Wewnętrzny krytyk ma cel

Pierwotną funkcją naszego krytycznego wewnętrznego głosu była ochrona nas przed niebezpieczeństwem, zranieniem i bólem – aby zapewnić nam przetrwanie. Obejmowało to nie tylko dostrzeganie i ostrzeganie nas o niebezpieczeństwie w otoczeniu, ale także wewnętrzną pracę nad psychologicznym tworzeniem sensu i konstruowaniem narracji, które zapewniają nam bezpieczeństwo.

 

Tak więc czujność na niebezpieczeństwo, ból lub zranienie dostarczała negatywnej informacji zwrotnej, która nauczyła nas być świadomym. Problem pojawia się, gdy pozostajemy zapętleni w negatywnych opiniach, nie uczymy się i nie integrujemy lekcji i utkniemy w krytycznych wiadomościach.

 

Wzmocnienie mózgu „mędrca”

Jednym z orędowników mózgu „mędrca” jest Shirzad Chamine. Według Chamine istnieje pięć „mędrców” wzmacniających moc mózgu:

 

  • Empatia
  • Badanie
  • Wprowadzanie innowacji
  • Nawigowanie
  • Aktywacja

Zaleca, abyśmy wzmocnili nasz mózg mędrca, świadomie przenosząc naszą aktywność z mózgu „ocalałego” do środkowej kory przedczołowej – obwodu empatii i prawej półkuli mózgu  . Oznacza to przesunięcie w kierunku energii ekspansywności i uwolnienie endorfin.

 

Chamine sugeruje, że jednym ze sposobów, w jaki możemy to zrobić szybko i skutecznie, jest skupienie uwagi na jednym ze zmysłów. Jego ćwiczenia polegają na skupieniu się przez kilka minut na naszym oddechu, dźwiękach z otoczenia (bliskich i dalekich), zapachu lub na dotyku, najlepiej powtarzając te ćwiczenia  w ciągu dnia

 

Te ćwiczenia działają, ponieważ wyciągają nas z głowy, zakotwiczają nas w ciele i chwili obecnej, pozwalają nam wczuć się w siebie i innych oraz ponownie połączyć nas z naszymi emocjami.

 

Terapia poznawczo-behawioralna i ograniczające przekonania

Podstawowe przekonania pomagają nam zrozumieć nasze doświadczenia. Wyznaczają także „zasady”, według których żyjemy i określają ton naszej rozmowy o Sobie.

 

Na sesjach poznawczo-behawioralnej wewnętrzny krytyk nie otrzymuje konkretnego imienia. Skupiamy się raczej na wynikach krytyka – naszych automatycznych myślach negatywnych.

Te myśli są napędzane przez nasze ograniczające podstawowe przekonania. Przekonania te zwykle przybierają formę sztywnych stwierdzeń

„ Jestem _____ ”,

„ Ludzie to _____ ”

„ Świat to _____”.

A to może być bezproduktywne lub nawet szkodliwe.

 

Podsumowanie: podejście do uważności

Oto jedna z najprostszych praktyk

Ugruntowanie

Ugruntuj się z praktyką uważności.

  • powoli pocieraj palcem wskazującym o kciuk, aby wyczuć poszczególne krawędzie odcisku palca. Wypróbuj przez 10 sekund na raz. Skupienie się na tym odczuciu może pomóc ci ugruntować, a nawet zakłócić głos wewnętrznego krytyka.

 

Źródło:

„Pozytywna inteligencja” autorstwa Shirzad Chamine

„Oswajanie Gremlina” autorstwa Ricka Carsona

Similar Posts

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.